این بار اشک رازم را فاش کرد صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را که سر به کوه و بیابان تو دادهای ما را شکرفروش که عمرش دراز باد چرا تفقدی نکند طوطی شکرخا را غرور حسنت اجازت مگر نداد ای گل که پرسشی نکنی عندلیب شیدا

چند ماهی میشه که دیگه نمیتونم راه برم.اما خیالی نیس همون مدتی هم که تونستم با بهترینم قدم بزنم برام کافیه. حتی یبار باهم دویدیم.دویدنی که برا من مث پرواز بود.همیشه حس میکردم اون روز پرواز کردم.چه لحظه قشنگی بود